Poland ready for business

Zaćma (cataracta) to zmętnienie soczewki oka, powodujące zamazanie i zniekształcenie widzenia. Zaćma jest bezbolesną chorobą, której częstość rośnie z wiekiem pacjenta.

Najczęstszymi objawami zaćmy są:

• zamglenie widzenia
• pogorszenie widzenia przy słabym oświetleniu, np wieczorem
• potrzeba korzystania z silniejszego światła przy czytaniu
• dwojenie obrazu w jednym oku

• matowe widzenie barw
• konieczność częstej zmiany okularów
• rozszczepianie świateł

Chirurgiczne usunięcie zaćmy można wykonać niezależnie od wieku pacjenta.

Leczenie

Jedynym skutecznym leczeniem jest operacja. Wskazaniem jest pogorszenie widzenia, które przeszkadza w codziennym życiu, niezależnie od wieku pacjenta. Operacja polega na usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu na jej miejsce sztucznej.

W naszej Klinice zabieg trwa kilkanaście minut, a pacjent przebywa w szpitalu tylko kilka godzin. Operacja jest wykonywana jest pod mikroskopem Lumera T firmy Zeiss, w znieczuleniu kropelkowym, a pacjent w jej trakcie nie odczuwa bólu. Zastosowanie technologii INTREPID pozwala na zmniejszenie nacięcia rogówki do 2,2 mm! Dzięki temu gojenie jest szybsze i mniejszy jest astygmatyzm pooperacyjny.

Do usunięcia mas zaćmowych wykorzystujemy najnowocześniejsze urządzenie produkowane w USA – Infiniti z funkcją OZil (Alcon).

Stosujemy najwyższej jakości materiały jednorazowe, a do oka wszczepiamy sprawdzone sztuczne soczewki. Za dopłatą istnieje możliwość w szczepienia najbardziej zaawansowanych technologicznie sztucznych soczewek amerykańskiej firmy Alcon.

Za dopłatą istnieje możliwość:
• wszczepienia najbardziej zaawansowanych technologicznie sztucznych soczewek amerykańskiej firmy Alcon (ArcySof Natural, Acrysof IQ oraz soczewki pseudoakomodacyjnej Restor),
• skorzystania z sali jednoosobowej z możliwością przebywania osoby bliskiej.

Tylko w naszej Klinice możecie Państwo w czasie operacji zaćmy skorygować astygmatyzm dzięki zastosowaniu rąbkowych nacięć relaksacyjnych. Jest to uznana na świecie technika, ale jeszcze mało popularna w Polsce. Zastosowanie odpowiednich nacięć nożem diamentowym pozwala na zmniejszenie astygmatyzmu nawet o 3 dioptrie. Inna możliwość korekcji astygmatyzmu to wszczepienie sztucznej soczewki AcrySof Toric. Obie techniki poprawiają wyniki refrakcyjne operacji zaćmy, co przekłada się na brak lub słabsze okulary dla pacjenta.

Podczas wszystkich operacji pacjenci pozostają pod opieką anestezjologa, dysponującego nowoczesnym sprzętem. Stawiając na pierwszym miejscu bezpieczeństwo pacjenta nie dopuszczamy do żadnych odstępstw od wysoko postawionych wymagań w trakcie operacji jak i w okresie okołooperacyjnym.

Pamiętaj:

• nie należy zwlekać z operacją zaćmy, dla komfortu pacjenta i z względów medycznych lepiej operować wtedy, gdy zaczyna przeszkadzać
• po wszczepieniu sztucznej soczewki niezbędna jest korekcja okularowa do bliży bądź do dali, tylko soczewka Restor umożliwia życie bez okularów
• raz usunięta zaćma nie powraca,

U około 20% pacjentów w okresie kilku lat do operacji zaćmy dochodzi do zmętnienia pozostałej w oku tylnej torebki soczewki (tzw. zaćmy wtórnej). Zmętnienie to można usunąć za pomocą odpowiedniego lasera (kapsulotomia). Zabieg ten trwa kilka minut i jest przeprowadzany w naszym gabinecie okulistycznym ambulatoryjnie.

Sztuczne soczewki wszczepiane po usunięciu zaćmy:

• AcrySof®Natural - posiada żółty filtr, imitujący kolor naturalnej soczewki, który zmniejsza szkodliwy wpływ światła niebieskiego na siatkówkę
• AcrySof®ReSTOR®IQ -soczewka wieloogniskowa, umożliwia po usunięciu zaćmy ostre widzenie do dali i bliży bez okularów
• AcrySof®IQ Natural – oprócz żółtego filtra posiada asferyczną konstrukcję, która poprawia jakość widzenia
• AcrySof®Toric – pozwala na jednoczasowe korygowanie astygmatyzmu przedoperacyjnego, posiada żółty filtr

Przygotowanie pacjenta:

Przed wizytą kwalifikacyjną należy wykonać następujące badania: morfologia, APTT, HBS, HCV, Ekg. Następnie pacjent jest badany przez okulistę i anestezjologa, możliwe jest zaplanowanie zabiegu. Pacjent zostaje poinformowany jak powinien się przygotować do operacji.

• aby zapewnić operowanemu pacjentowi pełen komfort i bezpieczeństwo nad jego stanem ogólnym przez cały czas zabiegu czuwa lekarz anestezjolog
• pacjent operowany nie musi być na czczo, ale lepiej nie spożywać posiłków na kilka godzina przed przybyciem do Kliniki,
• pacjenci chorzy na cukrzycę powinni zachować normalny rytm posiłków i insulinoterapii,
• przed operacją pacjent nie powinien zmieniać dawkowania leków które przyjmuje codziennie,
• leki „rozrzedzające” krew powinny zostać odstawione 7 dni przed planowanym zabiegiem po uzgodnieniu z prowadzącym internistą (np. Acard, Acenokumarol, Polocard, Bestpirin)
• na 2 dni przed planowanym zabiegiem pacjent powinien stosować do oka przygotowywanego do operacji:
  • 0,5 % krople Oftensin 2 x dziennie
  • krople antybiotykowe (np. Oftaquix) 4 x dziennie
• na 5 godzin przed przybyciem do Kliniki 2 tabletki Cyclonaminy
• tuż przed wyjściem z domu 1 % krople Tropicamid 2 x do oka w odstępie 10 min.
• w dniu zabiegu należy założyć wygodne ubranie, zabrać piżamę lub koszulę nocną, mały ręcznik; wskazane jest przybycie z osobą towarzyszącą, przewidywany czas pobytu w Klinice do 4 godzin

Po zabiegu:

• opatrunek na oku operowanym powinien pozostać do pierwszej wizyty kontrolnej
• po pierwszym badaniu okulistyczny zostaną zalecone krople do oczu i wyznaczony termin kolejnej wizyty kontrolnej
• w pierwszych 2-3 tydodniach należy unikać wysiłku fizycznego
• unikać uciskania i nie pocierać operowanego oka
• można oglądać telewizję oraz czytać
• po 24 godzinach można zaprzestać stosowania opatrunku w pomieszczeniach zamkniętych, można myć włosy, zwracając uwagę, aby szampon nie dostał się do operowanego oka
• do czasu zapisania nowych okularów (1 miesiąc po operacji) można używać tych stosowanych wcześniej,

Jaskra to grupa chorób, których wspólną cechą jest przewlekłe, postępujące uszkodzenie nerwu wzrokowego objawiające się zmianami w wyglądzie tarczy nerwu wzrokowego, któremu towarzyszą ubytki w polu widzenia. Najczęściej występuje jaskra pierwotna otwartego kąta przesączania, która dotyczy osób po 40 roku życia i charakteryzuje się bezobjawowym przebiegiem prowadzącym do nieodwracalnej ślepoty. Do najważniejszych czynników ryzyka tego rodzaju jaskry zaliczamy wiek, rodzinne występowanie jaskry oraz krótkowzroczność. Znacznie rzadziej spotykamy jaskrę pierwotna zamkniętego kąta przesączania. Dotyczy ona przede wszystkim oczu nadwzrocznych, z wąskim kątem przesączania, w których istnieją warunki do jego okresowego zamknięcia. W przypadku, gdy do tego dojdzie wzrasta znacznie ciśnienie śródgałkowe i pojawiają się objawy ostrego ataku jaskry, w śród których dominuje silny ból oka i głowy. Częstym rodzajem jaskry jest jaskra wtórna towarzysząca innym chorobom oczu jak na przykład stany zapalne, urazy, cukrzyca.

Diagnostyka

Obejmuje ona cztery podstawowe badania, do których należy ocena wyglądu tarczy nerwu wzrokowego, wykonanie pola widzenia, pomiar ciśnienia śródgałkowego oraz ocena szerokości kąta przesączania. Ocena wyglądu tarczy nerwu wzrokowego jest elementem podstawowego badania okulistycznego i powinna być wykonywana na drodze stereoskopowej obserwacji za pomocą lampy szczelinowej i soczewki Volka. Dokładną i porównywalną metodą wykrywania ubytków w polu widzenia jest perymertia komputerowa.

Istnieją różne sposoby pomiaru ciśnienie panującego w gałce ocznej. Najbardziej popularne jest użycie tonometru aplanacyjnego Goldmana, najwygodniejsze dla pacjenta zastosowanie tonometru bezkontaktowego. W tym przypadku aparat nie dotyka powierzchni oka, a badanie nie wymaga dodatkowego znieczulenia. Badanie kąta przesączania wykonujemy za pomocą gonioskopu Zeissa lub Goldmana. Pozwala ono ocenić ryzyko zamknięcia kąta oraz wykryć znajdujące się w jego obrębie patologie. Oprócz badań podstawowych istnieją dodatkowe techniki ułatwiające wczesne wykrycie jaskry. Należy do nich między innymi laserowa, skaningowa oftalmoskopia konfokalna tarczy nerwu wzrokowego (HRT II). Urządzenie wykonuje 32 zdjęcia tarczy nerwu wzrokowego na różnych głębokościach. Dzięki temu możliwe jest bardzo dokładne określenie różnych parametrów tarczy, które można porównywać z wartościami typowymi dla zdrowych oczu oraz wykrywać nawet bardzo dyskretne zmiany podczas kolejnych badań kontrolnych. Ważnym badaniem dodatkowym jest pomiar grubości rogówki, który pozwala obliczyć rzeczywiste ciśnienie panujące w gałce ocznej i tym samym bardziej precyzyjnie określić ryzyko progresji jaskry.

Leczenie

Celem leczenia jaskry jest takie obniżenie ciśnienia śródgałkowego do takiego poziomu, przy którym nie dochodzi do dalszej progresji zmian chorobowych. Zazwyczaj powinno ono utrzymywać się poniżej 18,0 mmHg. Cel ten można osiągnąć przez stosowanie odpowiednich kropli do oczu, które zmniejszają produkcję cieczy wodnistej lub zwiększają jej odpływ. Jeśli mimo stosowania dwóch różnych leków przeciwjaskrowych ciśnienie śródgałkowe jest podwyższone, a choroba postępuje należy pomyśleć o wykonaniu zabiegu laserowego lub operacji przeciwjaskrowej.

Trabekuloplastyka laserowa jest procedurą podczas, której wykonuje się ogniskową fotokoagulację beleczkowania co zwiększa odpływ cieczy wodnistej z oka. Zaletą zabiegu jest łatwość wykonania, małe ryzyko powikłań i wygoda dla pacjenta, ponieważ trwa on krótko i jest przeprowadzany w trybie ambulatoryjnym. Główną wadą jest to, że skuteczność ograniczona jest do oczu ze stosunkowo niewielkimi zwyżkami ciśnienia, a korzystny efekt nietrwały.

Trabekulektomia jest najczęściej wykonywanym zabiegiem chirurgicznym w przypadku jaskry. Polega ona na wycięciu fragmentu beleczkowania wraz z kanałem Schlemma i wytworzeniu drogi odpływu cieczy wodnistej łączącej komore przednią oka z przestrzenią podspojówkową. Zabieg charakteryzuje się dużą skutecznością, ale obciążony jest licznymi powikłaniami do których należy między innymi zaćma. Aby zmniejszyć ryzyko powikłań w niektórych przypadkach można wykonać zabieg niepenetrujący to znaczy taki, w którym nie dochodzi do pełnościennego otwarcia gałki ocznej. Najczęściej wykonywaną procedurą tego typu jest sklerektomia głęboka z zastosowaniem implantu wchłanianego (SK GEL). W przypadku jaskry zamkniętego kąta konieczne jest wykonanie irydotomii laserowej, która polega na wytworzeniu otworku w tęczówce pozwalającego na przepływ cieczy wodnistej z komory tylnej do komory przedniej oka. Ten niewielki zabieg w większości przypadków chroni przed kolejnymi atakami jaskry.

Przygotowanie do zabiegu przeciwjaskrowego jest podobne jak do operacji zaćmy. Należy pamiętać, że zabiegi te powinny być wykonywane w trybie pilnym.

Zez to nieprawidłowe ustawienie gałek ocznych.

Nasi specjaliści zajmują się diagnostyką i leczeniem zachowawczym zeza i niedowidzenia. Istnieje możliwość przeprowadzenia serii ćwiczeń ortoptycznych i pleoptycznych, które mają na celu poprawienie ustawienia gałek ocznych oraz poprawę ostrości wzroku. Inną metodą leczenia niedowidzenia jest laserowa stymulacja siatkówki w okolicy plamki.

W razie potrzeby istnieje także możliwość przeprowadzenia operacji zeza, polegającej na przywróceniu prawidłowego ustawienia oczu. Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym wykonywanym przez doświadczonego anestezjologa.

Przygotowanie pacjenta

W trakcie wizyty kwalifikacyjnej pacjent jest badany przez okulistę i anestezjologa. Pacjent zostaje poinformowany, jakie powinien wykonać badania i jak się przygotować do operacji.

• 6 godzin przed zabiegiem nie wolno nic jeść ani pić,
• przed operacją pacjent nie powinien zmieniać dawkowania leków które przyjmuje codziennie,
• leki „rozrzedzające” krew powinny zostać odstawione 7 dni przed planowanym zabiegiem po uzgodnieniu z prowadzącym internistą (np. Acard, Acenokumarol, Polocard, Bestpirin)

Siatkówka jest cienką, przezroczystą tkanką stanowiącą wewnętrzną warstwę ściany gałki ocznej. Zawiera ona komórki światłoczułe i umożliwia odbieranie bodźców świetlnych. Centralną część siatkówki nazywamy plamka, a choroby dotyczące tego regionu gałki ocznej chorobami plamki. Mogą one być spowodowane przez uszkodzenie naczyń krwionośnych, zapalenia, urazy, nowotwory, czynniki genetyczne. Najczęstszą chorobą plamki jest zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD) spowodowane uszkodzeniem nabłonka barwnikowego siatkówki przez przewlekły stan zapalny wywołany odkładającymi się w ciągu całego życia złogami lipofuscyny. Choroba występuje w dwóch postaciach. Postać łagodniejsza, tak zwana sucha, wiąże się z powstawaniem obszarów zaniku siatkówki i powolnym pogorszeniem ostrości wzroku. W postaci wysiękowej dochodzi do powstania nieprawidłowych naczyń, które rozrastają się pod siatkówką powodując szybkie pogorszenie widzenia. Częstą chorobą siatkówki jest również retinopatia cukrzycowa. Początkowo choroba powoduje uszkodzenie drobnych naczyń siatkówki czego skutkiem jest powstanie obszarów niedokrwienia. Następstwem tego są proliferacje naczyń siatkówkowych, którym towarzyszą nawracające krwawienia i trakcyjne odwarstwienie siatkówki.

Diagnostyka

Oprócz stereoskopowej oceny plamki za pomocą soczewki Volka rutynowo wykonywanym badaniem jest angiografia fluoresceinowa. Polega ona na dożylnym podaniu substancji zwanej fluoresceiną. Jest to barwnik posiadający zdolność fluorescencji. Pod wpływem światła fioletowo-niebieskiego emituje promieniowanie w kolorze żółto-zielonym, które jest rejestrowane przez kamerę cyfrową będącą częścią urządzenia zwanego fundus camerą, służącego do wykonywania zdjęć siatkówki. Rejestrowane są zdjęcia, na których fluoresceina widoczna jest kolejno w naczyniach tętniczych, żylnych i włosowatych siatkówki. Uwidoczniają się wszystkie uszkodzenia oraz nowo powstałe naczynia pochodzące z siatkówki i naczyniówki. Inną metodą badania siatkówki jest Spektralna Optyczna Koherentna Tomografia (SOCT). Urządzenie to rejestruje odbicia światła od poszczególnych warstw siatkówki pozwalając na uzyskanie poprzecznych przekrojów tej tkanki nieco przypominające preparaty histologiczne. Jest to najnowocześniejszy sposób diagnostyki plamki pozwalający na wykrycie nawet niewielkich zmian, które nie są jeszcze widoczne w angiografii fluoresceinowej.

Przygotowanie do badania siatkówki.

Aby dokładnie ocenić stan siatkówki konieczne jest rozszerzenie źrenicy. Wiąże się to z trwającym 2-3 godziny pogorszeniem ostrości wzroku i związanym z tym ograniczeniem możliwości prowadzenia pojazdów. W przypadku angiografii fluoresceinowej zakładane jest wkłucie do żyły podłokciowej. Po podaniu fluoresceiny mogą pojawić się przejściowe nudności, a u osób uczulonych na jodowe preparaty kontrastujące można spodziewać się wystąpienia poważniejszych reakcji alergicznych. Po badaniu skóra przejściowo zabarwia się na kolor żółty. Badanie SOCT nie wiąże się z podawaniem jakichkolwiek leków w związku z tym nie ma ryzyka wystąpienia rekcji niepożądanych.

Leczenie

Laseroterapia – promień lasera powoduje zjawisko fotokoagulacji, czyli silny efekt cieplny zlokalizowany na niewielkim obszarze, który powoduje uszkodzenie zewnętrznych warstw siatkówki. Ten rodzaj terapii jest skuteczny przede wszystkim w leczeniu retinopatii cukrzycowej, stanów po zakrzepach naczyń żylnych siatkówki i innych chorobach pochodzenia naczyniowego. W przypadku niewielkich zmian wykonujemy terapię ogniskową, której celem jest bezpośrednie zniszczenie uszkodzonych fragmentów układu naczyniowego dna oka. Jeśli zmiany są bardziej zaawansowane stosowana jest fotokoagulacja rozsiana pokrywająca rozlany obszar przecieku ogniskami o rozkładzie szachownicy. W oczach z retinopatią proliferacyjną konieczne jest wykonanie panfotokoagulacji. Choć zabiegi laserowe tego typu mogą być wykonywane za pomocą laserów o różnej długości fali najbardziej rozpowszechnione jest używanie lasera emitującego światło zielone (532 nm).

Iniekcje doszklistkowe leków hamujących rozrost naczyń są najnowszą i najskuteczniejszą metodą leczenia wysiękowej postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD) oraz innych chorób plamki, w których dochodzi do powstania nieprawidłowych naczyń krwionośnych. Pierwszym zarejestrowanym lekiem tego typu jest pegaptanib (Macugen), drugim ranibizumab (Lucentis). Trzeci preparat, bevacizumab (Avastin) nie został jeszcze zarejestrowany do stosowania w iniekcjach do wnętrza oka, jednak jest powszechnie używany na całym świecie. Wszystkie działają na podobnej zasadzie poprzez blokowanie substancji stymulujących wzrost śródbłonka naczyń. Badania potwierdzają, że podawanie Lucentisu lub Avastinu co 4 tygodnie u znacznej części pacjentów powoduje poprawę widzenia we wszystkich rodzajach neowaskularyzacji podsiatkówkowej w AMD.

Przygotowanie pacjenta do iniekcji.

Preparaty Macugen, Lucentis, Avastin podawane są w zastrzykach do wnętrza oka. Iniekcje są wykonywane w warunkach sali operacyjnej. Przez trzy dni poprzedzające podanie leku pacjenci powinni stosować krople antybiotykowe 3 x dziennie. Tuż przed iniekcją do oka wpuszczane są krople rozszerzające źrenicę oraz krople znieczulające. Podanie leku trwa około 5 minut. Pół godziny później po badaniu okulistycznym i pomiarze ciśnienia śródgałkowego pacjent idzie do domu z zaleceniem podawania kropli antybiotykowych przez trzy dni po zabiegu.